Swap H22 w jajku był przerabiany w internecie na tysiące sposobów. Po kraju jeździ sporo takich wynalazków i można śmiało powiedzieć, że temat przekładki tego motoru przez wielu magików został już dawno ograny.

Dzisiaj do przeczytania trochę treści dla wszystkich antyfanów aut z napędem hybrydowym. Temat bardzo na czasie, bo teraz wszystko idzie w kierunku ochrony naszej planety Ziemia i to co jest ECO powinniśmy przyjmować z otwartymi ramionami. Jednak jak jest naprawdę to sami dobrze wiecie, że czasami to ECO wpychają nam nie tam gdzie tego chcemy.

Jakiś czas temu przypomniałem sobie o pewnym niecodziennym aucie. Luka w pamięci odblokowała się całkowicie przypadkiem, kiedy to jeden z użytkowników forum po sprzedaży swojej eski rzucił się na głęboką wodę i rozpoczął składać sprowadzone do kraju 240Z.

Ostatniego czasu spora część informacji zamieszczana na blogu poświęcona była tematyce driftowej. Wszystko co zostało już napisane tyczy się jednak obcych regionów świata, a polska scena została pominięta. Czas naprawić ten błąd i wspomnieć o rodzimym podwórku, na którym driftowa dyscyplina również prężnie się rozwija, a liczba jej zwolenników stale rośnie.

Jak mogliście przeczytać w pierwszej części artykułu, drifting jak na tak młode dziecko motoryzacyjnej rywalizacji przebył naprawdę sporą i długą drogę. Stopniowo ewoluował z nielegalnej i ulicznej sceny do profesjonalnej i oficjalnej organizacji. W latach od 1999 do 2001 roku nastąpiły kluczowe i przełomowe zmiany mające zdecydowanie pozytywny wpływ na dalsze perspektywy rozwoju tej dyscypliny zarówno w Japonii, jak i na całym świecie. Po kilku latach sponsorowania oraz organizowania amatorskich zawodów driftowych założyciel Option Magazine i twórca imprez wystawowych z cyklu Tokyo Auto Salon pana Daijiro Inada wykonał odpowiednie ruchy na szachownicy. Współpracując z legendą driftingu Keiichim Tsuchiya powołał do życia w pełni profesjonalną i oficjalną ligę driftingową pod nazwą D1 Professional Drift Grand Prix Series.